بررسی مواد وتبصره های بخش آموزش و پرورش در برنامه هفتم توسعه،برای توزیع عادلانه بویژه در مدارس دولتی ومناطق محروم وکم برخوردار چه راهکاری وجود دارد؟!

یکشنبه 11 اکتبر 2026

«باسمه تعالی»
فال الرضا(ع):لاَ يَسْتَكْمِلُ عَبْدٌ حَقِيقَةَ اَلْإِيمَانِ حَتَّى تَكُونَ فِيهِ خِصَالٌ ثَلاَثٌ اَلتَّفَقُّهُ فِي اَلدِّينِ وَ حُسْنُ اَلتَّقْدِيرِ فِي اَلْمَعِيشَةِ وَ اَلصَّبْرُ عَلَى اَلرَّزَايَا.
بنده تا سه ويژگي را دارا نباشد حقيقت ايمان را كامل درنيابد. عميق نگري در دين(راه زندگی) و نيك اندازه گيري مخارج زندگي(برنامه ریزی معیشت)و صبر بر بلاها و ناگواري ها(ع.یون الرضا).(دراهمیت برنامه ریزی در عرصه زندگی)
موضوع بررسی مواد وتبصره های بخش آموزش و پرورش در برنامه هفتم توسعه،برای توزیع عادلانه بویژه در مدارس دولتی ومناطق محروم وکم برخوردار چه راهکاری وجود دارد؟!.
نویسنده:دکتر محمد بنائیان سفید.
بر اساس برنامه هفتم توسعه (۱۴۰۳-۱۴۰۷)، فصل نوزدهم با عنوان «ارتقاء نظام آموزشی» به آموزش و پرورش اختصاص یافته و مواد ۸۷ تا ۹۲ به همراه تبصره‌های مربوطه، مهم‌ترین احکام قانونی در این حوزه را تشکیل می‌دهند.
📜 مواد و تبصره‌های کلیدی بخش آموزش و پرورش:
ماده ۸۸: نیروی انسانی و سرمایه‌گذاری
این ماده بر ارتقای کیفیت نیروی انسانی به عنوان محور تحول تأکید دارد و دولت را مکلف کرده سند جامع سرمایه انسانی (شامل جذب، گزینش، تربیت، استخدام و نگهداشت) را تدوین کند. همچنین به‌کارگیری نیروهای جدید از طریق خرید خدمات آموزشی و حق‌التدریس آزاد در مدارس دولتی ممنوع شده است. تبصره بند «ب» این ماده، ایجاد نیروهای خدماتی (مدرسه‌یاران) را برای رفع کمبود سرایدار پیش‌بینی کرده است.
ماده ۸۹: کیفیت و عدالت تربیتی:
این ماده وزارت آموزش و پرورش را مکلف به تدوین معیارهای اداره کیفی کودکستان‌ها و مدارس و بازطراحی رشته‌های فنی‌وحرفه‌ای مبتنی بر آمایش کرده است. بند الحاقی ۳ بر ایجاد فضای ورزشی درون‌مدرسه‌ای تأکید دارد. تبصره ۲ بند ج نیز مقرر می‌دارد دانش‌آموزان تحت پوشش نهادهای حمایتی از پرداخت هزینه خدمات فوق‌برنامه معاف هستند.
ماده ۹۰: جذب بازماندگان از تحصیل:
این ماده وزارت آموزش و پرورش را مکلف به انجام اقداماتی برای جذب بازماندگان از تحصیل با اولویت دوره ابتدایی کرده است، از جمله تدوین برنامه درسی منعطف، تأمین کتب درسی و تغذیه رایگان، بسته‌های حمایتی (نوشت‌افزار، کیف، کفش و هزینه ایاب‌وذهاب) و توسعه مدارس شبانه‌روزی، روستامرکزی و عشایری.
ماده ۹۱ و ۹۲: ساختار و فضاهای آموزشی:
ماده ۹۱ به تغییرات ساختاری در وزارت آموزش و پرورش اشاره دارد. ماده ۹۲ بر بازپس‌گیری فضاهای آموزشی از دستگاه‌های دیگر و احداث حداقل دویست مجتمع آموزشی پرورشی بزرگ‌مقیاس (حیات طیبه) تأکید دارد.
ماده ۸۷ (جداول ۱۹ و ۲۰): اهداف کمی
جدول ۲۰ ماده ۸۷ هدف کاهش تراکم کلاس‌های دولتی بالای ۳۵ نفر و افزایش سرانه فضای آموزشی مناطق بحرانی زیر ۳ مترمربع به ازای هر دانش‌آموز را تعیین کرده است.
⚖️ چالش‌های تحقق عدالت آموزشی:
با وجود این احکام، گزارش‌های رسمی نشان می‌دهد که عدالت آموزشی محقق نشده و شکاف بین مدارس مناطق محروم و برخوردار نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه در برخی مناطق بیشتر شده است. دلایل اصلی این ناکامی عبارتند از:
· توزیع ناعادلانه منابع: بودجه و نیروی انسانی متخصص به سمت مدارس برخوردار شهری هدایت می‌شود.
· مشکلات معیشتی معلمان: عدم همسان‌سازی حقوق و اجرای ناقص رتبه‌بندی، انگیزه معلمان در مناطق محروم را تضعیف کرده است.
· فقدان زیرساخت دیجیتال: دانش‌آموزان مناطق دورافتاده به اینترنت و ابزارهای هوشمند دسترسی کافی ندارند.
· تمرکزگرایی ساختاری: نظام آموزشی متمرکز، امکان تطبیق برنامه‌ها با شرایط محلی را محدود می‌کند.
🛠️ راهکارهای عملیاتی برای تحقق عدالت آموزشی:
۱. اصلاح نظام تخصیص منابع (بودجه و نیروی انسانی)؛وزن‌دهی معکوس در تخصیص بودجه: اعتبارات سرانه مدارس باید بر اساس شاخص‌های محرومیت (نرخ بیکاری، فقر آموزشی، فاصله از مرکز) تخصیص یابد تا مدارس مناطق محروم بودجه بیشتری دریافت کنند؛ · توزیع هدفمند معلمان: برای جذب و نگهداشت معلمان در مناطق محروم، فوق‌العاده ویژه مناطق محروم به صورت پلکانی و امتیاز ویژه برای ارتقاء رتبه در نظر گرفته شود.
۲. سرمایه‌گذاری در زیرساخت دیجیتال و محتوای بومی:
· تأمین تبلت و اینترنت رایگان: طبق پیشنهاد کارشناسان، دولت باید ابزارهای دیجیتال (تبلت/گوشی) و اینترنت پرسرعت رایگان را برای دانش‌آموزان مناطق محروم فراهم کند.
· تولید محتوای بومی: سازمان پژوهش باید بسته‌های آموزشی ویژه برای مناطق دوزبانه و متناسب با فرهنگ محلی تولید کند.
۳. تقویت مدارس دولتی و کاهش تنوع طبقاتی · اجرای سیاست کاهش تنوع مدارس: ساماندهی مدارس هیأت‌امنایی و حذف مدارس طبقاتی می‌تواند زمینه برخورداری اقشار محروم از امکانات برابر را فراهم کند.
· توسعه مدارس شبانه‌روزی و روستامرکزی: طبق ماده ۹۰، این مدارس باید با تأمین هزینه ایاب‌وذهاب (به‌ویژه دختران) گسترش یابند تا هیچ دانش‌آموزی به دلیل دوری مسیر از تحصیل بازنماند.
۴. حمایت‌های مالی و رفاهی هدفمند:
· بسته‌های حمایتی جامع: علاوه بر کتب درسی، تغذیه رایگان، پوشاک و هزینه ایاب‌وذهاب برای دانش‌آموزان تحت پوشش نهادهای حمایتی تأمین شود.
· معافیت از هزینه‌های فوق‌برنامه: اجرای دقیق تبصره ۲ بند ج ماده ۸۹ برای معافیت کامل دانش‌آموزان کم‌برخوردار از پرداخت هرگونه هزینه فوق‌برنامه.
۵. نظام سنجش و پذیرش عادلانه:
· سهمیه ویژه کنکور: برای جبران عقب‌ماندگی دانش‌آموزان مناطق محروم، سهمیه ویژه کنکور برای این مناطق در نظر گرفته شود.
· توسعه آموزش‌های فنی‌وحرفه‌ای: بازطراحی رشته‌های مهارتی مبتنی بر آمایش مناطق و نیاز بازار کار محلی، مسیر اشتغال دانش‌آموزان مناطق کم‌برخوردار را هموار می‌کند.
۶. تمرکززدایی و مردمی‌سازی:
· واگذاری اختیار به سطح مدرسه: تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد واگذاری اختیار به مدیران مدارس و جوامع محلی راهکار مؤثری برای کاهش شکاف طبقاتی است.
· مشارکت خیرین و نهادهای حمایتی: استفاده از ظرفیت خیرین مدرسه‌ساز و نهادهای حمایتی برای تأمین تجهیزات و کمک‌هزینه تحصیلی دانش‌آموزان محروم ضروری است.
۷. پایش و ارزیابی مستمر:
· استفاده از داده‌های ارزیابی: نتایج آزمون‌های ملی باید به ابزاری برای سیاست‌گذاری عادلانه تبدیل شود و مقایسه عملکرد مناطق محروم با برخوردار، با توجه به شرایط زمینه‌ای انجام گیرد.
· گزارش‌دهی سالانه: وزارت آموزش و پرورش مکلف است گزارش عملکرد ماده ۹۰ را سالانه به کمیسیون آموزش مجلس ارائه کند.
💎 جمع‌بندی:
برنامه هفتم توسعه چارچوب قانونی نسبتاً جامعی برای ارتقای عدالت آموزشی فراهم کرده است، اما فاصله بین قانون و اجرا همچنان چالش اصلی است. تحقق عدالت واقعی نیازمند اراده سیاسی برای تخصیص عادلانه منابع، شفافیت در توزیع بودجه و نیروی انسانی، و مشارکت واقعی جوامع محلی در اداره مدارس است. بدون این تغییرات ساختاری، احکام قانونی حتی مترقیانه، در سطح شعار باقی خواهند ماند.

مطالب مشابه
دیدگاه ها