باسلام؛درمورد تصور وتصدیق باید گفت که منشاء اولیه آن در قرآن از تصدیقات اقدس حق تعالی است،وکسانی هم که جزء ادیان دیگر هستند بر اساس قانون فطرت(روم؛۳۰) که در همه انسانها خداگرایی وجود دارد واین فطرت لایتغیر است.بازهم منشاء تصدیق الهی است.آیا تصور وتصدیق انسانها تصور وتصدیق ثانویه نمی باشد؟ چون در بسیاری از آیات انسان را به تفکر وتامل در تاریخ،طبیعت،وخویشتن خویش وخالق فرا می خواند وبعضا کسانیکه بی تفاوت هستند مورد تاکید قرار می دهد «وکاین آیه من السموات والارض یمرون علیها وهم عنها معرضون»ودر جای دیگر تاکید می نماید که اگر تعمق ننمایید «سنریهم آیاتنا فی الآفاق وفی انفسهم حتی یتبین انه لهم الحق»ونیز در مورد گزینش یک رفتار مبنای اجتماعی که دوشق مطرح گردید، فرمان خدا،یا فرمان نفس که اگر فرمان نفس باشد به عذاب الهی دچار می شود.که این مهم با آیه «فالهمهم فجورها وتقواها»که اگر فرمان نفس باشد باز برگرفته از الهام الهی است، برای کسانیکه از استعدادهای خداداده جهت درستی را انتخاب ننمودند،یعنی انسان بخاطر عقل که وجه تمایز بین انسان و حیوان است،آزادی،آگاهی،اختیار،مسئولیت پذیری و پاسخگویی بر انسان مترتب است.که مورد مواخذه الهی قرار می گیرد.سوال اینجاست «انا هدیناه السبیل،اما شاکرا واما کفورا»مسئله فرمان از نفس را که هم می تواند فرمان خدا باشدوهم فرمآن نفس آیا انفکاک بین این دومساله که از نفس واحد که خداوند الهام به فجور وتقوی نموده است.وروح وحقیقت انسان در نفس واحد وجود دارد.چگونه است؟باتشکر محمد بنائیان سفید
